Dichterskring Alkmaar
 
Dick van Hoeve

Dick van Hoeve

Zestiger en sinds de zestiger jaren dichtend.
Publiceerde in de begin zeventiger jaren in enkele bladen.
Daarna vanaf het begin betrokken bij de Dichterskring Alkmaar (1984). Hier deelt hij zijn werk met medeleden en publiek.
Sinds die tijd als gemigreerde Amsterdammer met een kaaskophart woonachtig in Bergen.
Poëzie is het expressiemiddel dat hem het beste ligt.
(omdat motorisch een instrument bespelen of de tango dansen tot kromme tenen lijdt.)
Schrijft in allerlei vormen:
Met name in een persoonlijke vrije versvorm, maar ook Haiku (sinds 1969) en in z.g. schijnsonetten. (een eigen variatie)
Zijn werk wordt niet traditioneel gebundeld, maar thematisch ondergebracht in kleine katernen die samen dan een dichtdoos vormen. (bijv als ZZZP er: zon zee zand poeet)
Deze dichtdozen zijn de basis voor zijn “weggeverij de Geesthoeve”. Daarom kunnen ze apart of als geheel “gratiz voor nix” via de mail besteld worden. Waarna ze in de mailbox van de “klant” worden bezorgd en kunnen worden uitgeprint.
Desnoods als gesigneerd als “Premiumprint” voor liefhebbers of digibeten tegen verzendkosten worden toegestuurd.

CURRICULUM FUTURUM

struikelend door
het fladderen
van ons denken
verken ik mijn lichaam

de helix van het bewustzijn
nestelde zich er
met als brandpunt
de vraag

wie ben ik

en wie ben ik
in de kluwen
van verbindingen
het brein van een ander

tussen de zich
voortdurend verdringende beelden
huizen we
in een camera obscura

probeer de schaduwspiegel
te blussen
die tracht
met een zwaluwstaart
te ankeren

want
we bevaren
een vloedgolf
van warmte en kou

speel mij er
toekomstmuziek toe
als tastbereik
van spinragzijden woorden

soms beklijft een flard
waarop het licht
is bevallen
als gedicht

                      

INKTGIST

dit is
de zon
weer eens

scherp
als een cirkel
zaagt
hij zij
aan zij
denkbeelden

met zandstralen
over roodblote
straatstenen

of een losgeknoopt korset
tot een lichaamseigen
vorm is vergroeid

kou kruipt
als een pissebed
weg
in de schaduw
van krijtpanden

een kauw
zingt
zijn hoogste lied
op een glanzende
aluminiumpijp

onder de
overall blauwe hemel
is er
de witte rook
van de verdampende
roze wolk

van de schoonheid
niets dan goeds

 

STUURMANSKUNST

het vruchtwater
van de eerste ademtocht
dampt tot regentaal

stroomt in glimtranen
over het levenslandschap

zet een koers
die bergen doen slinken

onder een onverschillig
schijnende zon

slijpt de door windkracht
geslepen dalen

waarin de laatste zucht
ontegenzeggelijk droogt
tot afdruk

waarna de klankkleur
kan worden gekend

door hen
die het beluisteren
bedrijven

zij
die verdergaan
met herschrijven    

                     

Haiku:

in de vertekou
oogt grijs tussen wit en blauw
als roos in een knop